‘The Sound and the Fury’

Wie deze blog ietwat aandachtig in de gaten houdt, leeft waarschijnlijk in de veronderstelling dat ondergetekende een rabiaat hater is van traditionele muziekjournalistiek. Niets is echter minder waar. We beschouwen het, ondanks alle kleine (of grote) onvolmaaktheden, als één van de rijkste journalistieke genres die er zijn. Van recensies tot diepte-interviews tot tourverslagen: elk van deze subgenres kwam in de loop der jaren tot volle wasdom, en werden af en toe verheven tot ware kunstwerkjes. Muziekjournalistiek had, en heeft nog steeds, als geen ander genre de kracht om in een paar alinea’s een bepaald tijdsgewricht te schetsen. Soms, heel soms, weet een stukje zelfs de grenzen van het strikt journalistieke te overstijgen en verheft het zich tot hoogstaande proza. Het zijn deze pareltjes uit het verre en het recente verleden die we willen belichten. Eenieder die ook maar vaagweg met het idee spéélt muziekjournalist te worden, zou dit moeten beschouwen als basisliteratuur. Het laat zien tot waar het genre, mits goed uitgevoerd, toe in staat is. Lees meer over dit bericht

Advertenties